چطور برای Qwen3 پرامپت بنویسیم

‏Qwen Image 3.0 مدل تصویرسازی Alibaba است و در بات وقتی سراغش می‌روید که تصویر باید اطلاعات را حمل کند: یک نمودار برچسب‌دار، یک پوستر با تیتر، یک بسته‌بندی با نام برند. این قوی‌ترین مدل اینجا در متن است و همانی که طولانی‌ترین بریف را نگه می‌دارد. هر دو ویژگی شیوه نوشتن پرامپت را عوض می‌کنند، چون مدلی که هر کلمه را می‌خواند، نوشتن کلمه بیشتر را پاداش می‌دهد.

فرمول پرامپت Qwen3

همان شش خانه‌ای که در بقیه بات هست بیشتر پرامپت‌ها را پوشش می‌دهد: سوژه، کنش، مکان، نور و لنز، کادربندی، سبک. آنچه فرق می‌کند خانه هفتمی است که فقط اینجا جواب می‌دهد: کلمه‌های داخل تصویر و جای آن‌ها.

A flat vector infographic on a warm off-white background explaining three coffee brewing methods, three equal columns each with a simple line-art icon above its heading, the headings reading “POUR OVER”, “FRENCH PRESS” and “ESPRESSO” in a bold geometric sans, one short line of muted grey text under each heading, a thin rule between the columns, the title “HOW TO BREW” centred across the top, generous margins, 4:3

هیچ‌چیز آنجا تزئینی نیست. هر عبارت دستوری است که مدل می‌تواند اجرا کند: چند ستون، بالای تیتر چه می‌آید، تیترها چه می‌گویند، وزن حروف چقدر است، عنوان اصلی کجا می‌نشیند. پرامپت را مثل یک بریف برای طراح بنویسید، نه مثل یک مودبورد.

چون بازنویس پرامپت خاموش است، طول به سود شما کار می‌کند: کسی عبارت‌های شما را بازنویسی نمی‌کند و یک جمله اضافه درباره حاشیه‌ها یا خط باریک بین ستون‌ها همان‌طور که نوشته‌اید اجرا می‌شود. روی دیگرش این است که ابهام هم برایتان پر نمی‌شود. «حرفه‌ای به نظر برسد» هیچ نمی‌خرد؛ «حاشیه‌های وسیع، یک رنگ تأکید، بقیه خاکستری» یک چیدمان می‌خرد.

درست درآوردن حروف‌نگاری

Qwen3 با کلمه‌ها بهتر از هر چیز دیگری در بات کنار می‌آید، پس ارزش دارد بدانید سقف واقعی‌اش کجاست.

• رشته دقیق را داخل گیومه بگذارید. the sign reads "OPEN DAILY 7-3" بهتر از «تابلویی درباره ساعت کار» جواب می‌دهد. هر چیزی بیرون گیومه، توصیف متن خوانده می‌شود و حروفی محتمل می‌گیرید، نه حروف خودتان.
• سطح را نام ببرید. چاپ‌شده روی برچسب کاغذی، نقاشی‌شده روی دیوار آجری، برجسته روی جعبه مات، بریده‌شده از لوله نئون. سطح به‌اندازه توصیف فونت شکل حروف را تعیین می‌کند.
• اندازه و جا را بگویید. «یک‌سوم بالای قاب را پر کند»، «کوچک، پایین راست، زیر لوگو». متنی که جایش تعیین نشده به وسط می‌رود و بزرگ می‌شود.
• هر رشته را کوتاه نگه دارید. یک تیتر، یک زیرتیتر و سه برچسب راحت است. یک پاراگراف متن پیوسته نه: به شکل بافت تایپوگرافیک متقاعدکننده‌ای برمی‌گردد که موقع خواندن فرومی‌پاشد.
• فونت را توصیف کنید، نامش را نبرید. «گروتسک ضخیم و فشرده، تمام‌حروف بزرگ، با فاصله کم» اجرا می‌شود. نام تجاری یک فونت معمولاً نه.
• به‌جای بازنویسی، دوباره اجرا کنید وقتی فقط یک حرف غلط است. حروف‌نگاری از اجرا تا اجرا فرق می‌کند و پرامپتی که نه حرف را درست داده، در پاس بعدی اغلب ده حرف را درست می‌دهد.

خط‌های غیرلاتین همان‌جایی است که این مدل نامش را از آن دارد: چینی، ژاپنی، کره‌ای، سیریلیک و عربی اینجا خیلی بهتر از مدل‌های دیگر دوام می‌آورند. آن‌ها را هم به همین شکل داخل گیومه بگذارید و به همین اندازه کوتاه نگه دارید.

اینفوگرافیک و چیدمان

یک اینفوگرافیک به ترتیبی قابل‌پیش‌بینی خراب می‌شود: اول تعداد بلوک‌ها، بعد ترازبندی، بعد کلمه‌ها. پرامپت را طوری بنویسید که همان ترتیب را درست کند.

با ساختار و تعداد شروع کنید، پیش از هر سبک‌پردازی: سه ستون مساوی، یک خط زمانی عمودی پنج‌مرحله‌ای، یک شبکه دو در دوی کارت. بعد بگویید یک واحد چه دارد (آیکون، تیتر، یک سطر متن) تا مدل همان را در بقیه تکرار کند، به‌جای اینکه برای هر خانه چیدمان تازه‌ای از خودش دربیاورد.

بعد سیستم بصری را تعیین کنید: رنگ زمینه، یک رنگ تأکید، آیکون‌ها خطی یا توپر، و اینکه بین بخش‌ها خط جداکننده هست یا نه. سیستم نام‌برده یک برگه یکدست می‌سازد؛ انبوهی از صفت‌ها یک کلاژ می‌سازد.

و تنها بعد از آن رشته‌ها را بنویسید، داخل گیومه و با جای مشخص. حاشیه‌های وسیع را صریح بخواهید: بدون آن‌ها چیدمان تا لبه قاب پخش می‌شود، و این شایع‌ترین دلیلی است که نتیجه‌ای در بقیه موارد خوب، غیرقابل‌استفاده به نظر برسد.

نسبت را از چیدمان بردارید: 4:3 یا 3:2 برای یک برگه، 9:16 برای استوری، 16:9 برای اسلاید، 21:9 برای بنر. اینجا حالت خودکار نیست، پس این انتخاب همیشه با شماست، و پرامپتی که برای قاب عریض نوشته شده از یک تولید عمودی جان سالم به در نمی‌برد.

ویرایش عکس‌های پیوست

حداکثر 3 عکس در یک پیام می‌روند و دستور کپشن آن است؛ راهنمای گام‌به‌گام مکانیک کار را با تصویر توضیح می‌دهد. داخل پرامپت با شماره خطابشان کنید: keep the bottle from @image1, use the background of @image2

سه تا یکی کمتر از چیزی است که مدل‌های دیگر اجازه می‌دهند، و این محدودیت از خود مدل است نه از ما: هر پیوست هزینه دارد، پس مرجع‌هایی را بفرستید که کاری بر عهده دارند و بقیه را کنار بگذارید. و آن کار را برای هر کدام بگویید. مرجعی که نقشش اعلام نشده، به‌جای استفاده در فضای کلی حل می‌شود.

ویرایش‌هایی که این مدل در آن‌ها به‌طور غیرمعمول خوب است، همان‌هایی هستند که با متن سروکار دارند: عوض کردن کلمه‌های یک تابلو یا برچسب با حفظ سطح، نور و پرسپکتیو، بازطراحی یک پوستر حول تیتر موجودش، یا گذاشتن نام یک برند روی بسته‌بندی‌ای که همین حالا در عکس شما هست. آنچه نباید تغییر کند («همان بطری، همان جای برچسب، همان نور استودیو») را به همان صراحتی بگویید که آنچه باید تغییر کند.

Qwen3 یا Qwen3 Pro

در هر خانواده دو وضوح یک قیمت دارند و روند کار از همین‌جا روشن می‌شود: روی Qwen3 در 2K با 2 اعتبار پیش‌نویس بزنید تا ساختار و رشته‌ها درست شوند، بعد همان پرامپت را روی Pro اجرا کنید. در یک تصویر ساده با یک برچسب کوتاه، این دو آن‌قدر شبیه‌اند که Pro اعتبار هدررفته است. در یک برگه متراکم با چند تیتر، برچسب‌های ریز و یک ست آیکون، Pro همان‌جایی است که متن ریز دیگر پخش نمی‌شود و ترازبندی دیگر نمی‌لغزد.

مشکل‌های رایج

پرامپت‌های آماده

سریع‌ترین راه یادگیری یک مدل این است که پرامپتی را که جواب می‌دهد اجرا کنید و هر بار یک خانه را عوض کنید. کتابخانه پرامپت‌ها پرامپت‌های آماده را کنار تصویرهایی که ساخته‌اند گذاشته، و صفحه مدل Qwen3 وضوح‌ها، نسبت‌های ابعادی و هزینه اعتبار را فهرست می‌کند.

بات را باز کنید، Qwen3 را انتخاب کنید، یک نسبت بردارید و یکی را بچسبانید.